| Sosna himalajska Pinus wallichiana Jedna z najpiękniejszych sosen pięcioigielnych, o bardzo regularnej koronie, oryginalnych, długich igłach i „płaczącym” pokroju. W pierwszych latach ma pokrój stożkowy, z czasem staje się bardziej kolumnowe. W młodości rośnie szybko. Gdy drzewa rosną na słonecznym stanowisku, zachowują ugałęzienie aż do samej ziemi. Szczególną ozdobą tego gatunku są bardzo długie (do **cm) cienkie igły. Zebrane po *, miękkie, delikatne, niebieskawozielone lub nawet srebrzyste, u nasady często kolankowo zgięte, skupione miotełkowato na szczytach gałązek, zwisają na zewnątrz nadając roślinie miękki wygląd. Dodatkowym walorem dekoracyjnym są szyszki. Wydłużone jak u wejmutki lecz, znacznie większe (do **cm), cylindryczne, początkowo jasnozielone, z czasem zmieniające kolor na fioletowy, wreszcie po dojrzeniu brązowiejące. Zawsze pokryte obficie wyciekami żywicy. Korowina na młodych drzewach gładka, zielonkawoszara, na starszych bruzdowana i łuszcząca się cienkimi płatami. Młode pędy nagie, oliwkowozielone, błyszczące, często pokryte sinym nalotem. Sosna himalajska jest niewybredna co do gleby, najlepiej jednak rośnie na podłożu przepuszczalnym. |
